Lubię ludzi, lubię ich słuchać, czerpać inspiracje, zachęcać do rozmów i uczyć się od każdego. Dlatego kocham tę część mojej pracy, która zakłada spotkanie z drugim człowiekiem. Z pisaniem bywa różnie. Czasem słowa wyskakują na ekran niemalże bez spacji, a czasem długo patrzę na białą stronę. W takich sytuacjach, kiedy pojawiają się pierwsze symptomy śnieżnej ślepoty, zmuszam się do napisania pierwszego zdania. Zazwyczaj później je kasuję. Przy braku weny, statystycznie siódme pierwsze zdanie zostaje. Po pierwszym na ogół nie mam już problemu, świat dookoła znika i zostajemy sami, tylko ja i historia, którą zaczynam opowiadać… Tak, kocham pisać.